Beginspiration

| Foodblog met gezonde inspiratie voor elke dag |

Istanbul – Deel 3

Op dag 3 gingen wij richting het toeristische deel van Istanbul, met daar de bekende moskee’s en verschillende bazaars.

De eerste stop was de kruidenbazaar, vol heerlijke verse kruiden en theesoorten. Heel leuk om te zien, vooral omdat het in de ochtend nog heerlijk rustig was (dat was later op de middag wel anders!). Door de verschillende paden vol kruiden en specerijen kwamen we uit op een berg, waar we uitkeken op een moskee. Nieuwsgierig dat we waren besloten we die kant op te lopen, met de sjaal klaar om over onze haren te draperen, maar we mochten niet naar binnen. Het gebed was aan de gang en dat betekende: rechtsomkeert maken! Aangezien we weinig zin hadden om te wachten, besloten we via de (grote) bazaar naar de Hayia Sofia en Blauwe Moskee te lopen. Onderwerg kwamen we een kebabtentje tegen waar een rij (mannen!) stond te wachten om hun bestelling te plaatsen. Wij werden nieuwsgierig en dus besloten wij achter aan te sluiten. Nu ben ik dus geen vleeseter, maar besloot toch een hapje te proberen. Geen succes (helaas)!

In de rij voor kebab

De Bazaar was echt ENORM! Maar al gauw kwamen we erachter dat je ongeveer overal hetzelfde kon kopen (sjaals, sieraden, servies en leer), waardoor we er ook snel op uitgekeken waren. Vooral toen we hoorde dat er lood in de schattige schaaltjes zat, en je ze beter niet kon gebruiken om eten te serveren (is immers giftig!) was onze kooplust al gauw verdwenen. Tijd om door te gaan..

De volgende toeristen spot is echt leuk om te zien (vooral wanneer je het laatste boek van Dan Brown hebt gelezen). Het oude waterreservoir van Istanbul, Yerebatan Cisterne, was indrukwekkend en mooi om te zien. Het hele gebouw is onder de grond, en staat op enorme pilaren waardoor de lichtval heel mooi is.

Na dit ondergrondse avontuur hadden we een beetje trek. Nadeeltje: je bevind je in het midden van toeristenhotspot, waardoor alle tentjes proppers voor de deur hebben staan en een prachtige menukaart met foto’s… Daar hadden wij niet zoveel zin in! We doken in een zijstraatje, en daar zagen we opeens een deuropening met binnen allemaal zoete heerlijkheden. Helemaal achterin de winkel bleek ook een klein theesalonnetje te zitten. We bestelden baklava (heerlijk, en niet zo zoet als in NL!) en koffie/water en kochten wat souvenirs voor thuis.

Baklava Istanbul

Na de heerlijke zoetigheden en een fijne rustpauze gingen we door naar de Blauwe Moskee. Haartjes netjes verstopt onder de sjaal, schoenen in een tasje in je hand en camera in de andere gingen we naar binnen. De blauwe moskee is inderdaad indrukwekkend, vol mozaïek en schilderingen, zeker leuk om van binnen te zien! Via de Blauwe moskee gingen wij naar de Aya Sofya, een rood-roze moskee, waar we alleen niet meer naar binnen konden.. Met de ondergaande zon begonnen we te zien hoe prachtig Istanbul eigenlijk was. Na een hele dag lopen begonnen we best moe te worden en besloten we terug te gaan naar het hotel.

Grappig feitje: er lopen bijna alleen maar mannen op straat! Ik weet niet waar ze de vrouwen hebben verstopt, maar wij hebben vaak door straten gelopen waar alleen maar mannen waren (en wij dan!).

Toen wij terug liepen naar de brug, om daar een taxi te pakken, gingen de winkeltjes dicht en werd het donker.. En, natuurlijk, op dat moment verdwaalde wij een beetje. We liepen in straatjes die niet meer te vinden waren op de kaart en natuurlijk waren er alleen maar mannen op straat. Toen we uiteindelijk bij de Galatabrug terug waren, besloten we daar over te steken, veilig tussen de toeristen. Maar vanaf dat moment ging het eigenlijk alleen maar bergafwaarts.. Al gauw hadden wij spijt van deze beslissing! Door alle vissers die aan beide kanten aan het vissen waren, hing er een ENORME vislucht. Heel erg vies! Aan de overkant, kregen we geen taxi te pakken, en werden we gevolgd (letterlijk!) door een Europees uitziende man. Ondanks dat we 3x van plek zijn veranderd, bleef deze man achter ons staan. Toen we eindelijk een lege taxi te pakken hadden, besloot deze man (alweer, ja!) de teller niet aan te zetten en ons niet meer uit de taxi te laten. Ondanks dat wij benadrukte dat wij eruit wilden, geen zin hadden om zijn ‘toeristenprijs’ te betalen en er echt overtuigt waren dat het hotel zo super dichtbij was, besloot hij ons er niet uit te laten.. Ik zag gelukkig dat we in een file reden, en dus gauw de deur open gedaan om uit te stappen. Al stond ik bijna op het punt om aan de handrem te trekken, maar daar is het gelukkig niet van gekomen (zou hij waarschijnlijk niet gewaardeerd hebben).

Uiteindelijk belanden wij op een rare donkere plek, vol autoshops en veel mannen (natuurlijk!) op straat, die het maar wat interessant vonden dat er 3 verdwaalde meisjes over straat liepen. Een klein Istanbuls avontuur, ja! Uiteindelijk vonden we een klein trammetje-metro, van 1 halte, die ons terug bracht naar het veilige, grote winkelstraat Istiklal, met ons hotel om de hoek.

Na deze avonturen hadden we geen zin meer om een taxi te pakken en besloten we in de buurt van het hotel te eten bij een (gok) keten die Midpoint heette. Een prima restaurant, met een erg Europese kaart. We gingen op het terras zitten (heerlijk verwarmd, natuurlijk!), met een uitzicht over de Bosporus en een wijntje in onze hand. Rond 1 uur lagen we in bed, moe van een indrukwekkende dag en klaar om heerlijk te slapen.

Een kleine preview van dag 4: uitslapen, ziek worden, museum van moderne kunst, het uitzicht van ons hotel, club 360 en we gaan weer terug naar Nederland.

2 Discussions on
“Istanbul – Deel 3”
  • Wat een prachtige ervaring! Als ik jou foto’s zo zie krijg ik gelijk zin om mijn koffers te pakken 🙂
    En het is bizar hoe snel je belazerd en opgelicht word in zon land, ze denken dat ze werkelijk alles kunnen maken omdat wij ‘rijk’ zijn.. Ben blij dat je veilig terug gekomen ben, maar de schrik zal er vast goed in zitten!
    Ik heb een soortgelijk iets meegemaakt in Hong Kong, alleen bij ons bleek de auto aan de binnenkant geen handgrepen te hebben en onze koffers lagen in de kofferbak. Snel wegrennen was er niet bij. Ik stap dus ook zeker niet zomaar een taxi meer in!

Plaats een reactie

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close